Snickers, sneeuw en een helikopter

Part I: Lukla – Namche Bazaar

Twee weken geleden vertrokken vanuit Kathmandu per zeepkist richting Lukla. Er pasten maar liefst 15 mensen in het gammele ding, maar met het gegeven dat er soms wel 100 vluchten per dag zijn voelde ik me veilig genoeg. In Lukla liepen we meteen door naar onze eerste bestemming Monjo (ook wel Conjo genoemd). De eerste dag viel me reuze mee (waarschijnlijk ook vanwege het vele daalwerk). De volgende dag was aanzienlijk zwaarder toen we 600 meter moesten stijgen naar Namche Bazaar. Dit gedeelte loopt eigenlijk iedereen, dus het gevoel van de polonaise was er nog net niet, maar echt druk was het wel. Eenmaal in Namche Bazaar wisten we eigenlijk nog niet precies welke route we wilden lopen. Na positieve verhalen over de Renjo La besloten we naar deze pas te lopen, ondanks het feit dat deze route afraden wordt door de Lonely Planet omdat er 1 dag meer dan 800 meter geklommen moet worden.

Part II: Namche Bazaar – Renjo La

Na 1 nacht in Namche geslapen te hebben liepen we door naar Thame. Voor Anna Janneke begonnen hier de eerste hoogteziekte klachten. Gelukkig was er alleen een lichte hoofdpijn en kon de route een vervolg krijgen naar Lungde. Lungde (4300m) is het laatste ‘dorp’ voor de Renjo La. Omdat de hoofdpijn en misselijkheid zich hier verergerde zijn we 2 nachten in dit dorpje gebleven. De rustdag werd gebruikt om alvast een stukje omhoog te lopen en om maar weer eens wat snickers weg te werken. We hadden er 45 meegenomen vanuit Kathmandu. Scheelt al gauw zo’n 50 euro, want op grote hoogte durven de Nepalezen veel te vragen voor een snicker reepje. Na deze rustdag moesten we er toch aan geloven en liepen we naar de Renjo La. Anna Janneke was inmiddels helemaal hersteld, maar Maarten Jan begon de hoogte pas te voelen op de pas zelf. Het was niet compleet helder maar een prachtig uitzicht was de beloning voor de steile en vermoeiende klim.

Part III: Renjo La- Gokyo

Na de pas liepen we in een paar uur naar het dorp Gokyo. Gokyo ligt aan een prachtig meer en wordt omringd door vele toppen. Na 1 nacht in Gokyo wilden de volgende dag verder lopen richting de volgende pas (Cho La), maar hier zijn we uiteindelijk nooit gekomen. Nog geen 10 meter gelopen te hebben kwamen we Inge tegen. Ze kwam net van de Cho La af en had haar knie verdraaid en kon niet meer verder lopen. We besloten om nog een extra dagje bij haar in Gokyo te blijven, om de volgende dag dan richting de Cho La te lopen. Die nacht viel er alleen zoveel sneeuw, dat lopen onmogelijk was geworden. Na de sneeuw was er wel zon en dat leverde prachtige plaatjes op. We besloten langer in Gokyo te blijven om daar meer rond te lopen. Maarten Jan is naar Gokyo Ri gelopen (5360m) en samen zijn we naar een aantal meren geweest. Ondertussen kwam er een helicopter voor Inge en werd zij naar Kathmandu gevlogen.

Part IV: Gokyo – Lukla

Terug naar Lukla ging duidelijk sneller. Na een nacht in Dole geslapen te hebben, waren we weer in 2 dagen in Namche. Daar kwamen we onze Nepaleze vriend weer tegen die we op de heenreis al in Namche hadden ontmoet. Met hem hebben we de laatste dag terug naar Lukla gelopen. Tijdens de lunch werd er al genoeg Chang gedronken (lokale alcoholische drank) en is het een wonder te noemen dat Sundar zo snel omhoog liep.

Part V: Lukla – Kathmandu

Als afsluiter van onze trekking was er weer de vlucht met het kleine vliegtuigje. Weer een belevenis op zich, want de structuur op het vliegveld van Lukla is ver te zoeken. Uiteindelijk vlogen we 4 uur later dan gepland en landden we om 14.00 plaatselijke tijd weer in Kathmandu. Na de traditionele after-trekking-steak is het al bijna tijd om Annemieke op te halen van het vliegveld. De moeder van Maarten Jan is veilig geland en is vandaag naar Sankhu en Hamro Gaun geweest achter op de motor.